Jarithayum Makkalum Malayalam Kavitha Lyrics In Malayalam Jun 2026

Thunchath Ezhuthachan's poignant Malayalam poem, "Jarithayum Makkalum," narrates the emotional story of a mother bird, Jaritha, and her chicks, who are abandoned by their father, Mandapala, in the burning Khandava forest. The emotional verses highlight the selfless love of the children, who urge their mother to save herself from the spreading fire, as she struggles to protect them during the catastrophic event described in the Mahabharata. You can find the full lyrics at: Silent Moments - My Paintings Mathrubhumi Kids - Jaritha Story Wikipedia - Jaritha ജരിത - വിക്കിപീഡിയ

"Jarithayum Makkalum" is far more than a poem about a bird and her children. It is a profound meditation on motherhood, abandonment, sacrifice, and the cruel choices that life sometimes forces upon us. Through the simple yet devastating story of a mother bird caught in a forest fire, Vyloppilli Sreedhara Menon crafted a timeless piece that continues to move and challenge readers, reminding us that some wounds are universal and some questions have no easy answers. The poem's ability to evoke deep empathy and provoke critical thought ensures its enduring legacy in the rich tapestry of Malayalam poetry.

അവൾ ചന്ദനത്തല്ലി പോലെ മൃദുവായി, കാലത്തിന്റെ നാരുകൽ അതിന്റെ തൊലിയിൽ കറങ്ങി; ഐശ്വര്യമെന്നല്ല—അവളുടെ കൈകളുടെ വേലിയിലാണ്, താരിഫിന്റെ പാട്ട് ഒരു നഷ്ടമായ് പിറക്കി.

ജരിതാവിലാപം (ശ്രീകൃഷ്ണകഥാരസം 25) Kesari Weekly jarithayum makkalum malayalam kavitha lyrics in malayalam

Because this poem is frequently included in school curriculums (like the Kerala State Syllabus), the best ways to access the full text are outlined below: Samagra Kerala Portal: Educational poems are hosted on the Samagra Shiksha Kerala Portal

മുക്കാലിൽ മുല്ലപ്പൂവ്റെ ഓരോ സ്മിതത്തിൽ, കണ്ണീരിന്റെ വിത്തുകൾ നിശബ്ദമായി നിറഞ്ഞ്; രാത്രിയുടെ ഗുസ്തിയിൽ ഉറങ്ങുയർന്നില്ലാതെ, മക്കളെ കൊണ്ട് അവൾക്കുണ്ടായിരുന്ന വാക്കുകൾ തീർത്തു.

"Jarithayum Makkalum" is a poignant Malayalam poem by Thunchathu Ezhuthachan detailing a mother bird's sacrifice and her children's devotion during the burning of the Khandava forest. This emotional narrative highlights maternal love and survival amidst destruction. It is a profound meditation on motherhood, abandonment,

മുകളിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വരികൾ വയലാർ കൃതികളുടെ സൗജന്യ ഉപയോഗത്തിനുള്ള പരിധിയിൽ മാത്രമാണ്. പൂർണ്ണ പുസ്തകരൂപത്തിലുള്ള കവിതകൾ വാങ്ങി വായിക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.

ഈ കവിത വളരെ ലളിതവും എന്നാൽ ആധ്യാത്മികമായ വരികളാണ്‌ പറയുന്നത്. കവി പറയുന്നുണ്ട്, ചിലപ്പോൾ മനസ്സും വയലും കായലും പോലെ വിശാലവും എന്നാൽ വിരസത നിറഞ്ഞതുമാകാം. എന്നാൽ ഈ അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് നാം മുന്നേറേണ്ടതുണ്ട്.

The poem draws its narrative from an episode in the Mahabharata. It tells the story of Jaritha, a saranga bird, and her young children who are unable to fly yet. When a massive forest fire breaks out in Khandavaprastha, Jaritha is faced with an impossible choice: flee to safety or stay and perish with her offspring. a saranga bird

കുഞ്ഞുങ്ങളും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണരൂപത്തിലാണ് കവിത മുന്നേറുന്നത്. "അമ്മേ... അമ്മേ..." എന്ന വിളി ഹൃദയത്തിൽ തറയ്ക്കുന്നു.

ജരിതയുമ്മക്കളും വളർന്നു പഠിച്ചു എവിടെയോ ഒരു പൊന്നു വയലിൽ ചിരിച്ചും പാടിയും കളിച്ചും ജീവിതം എന്നും ഒരു കലമേറിയ പോലെ

ചോദിച്ചു ഞാൻ ഒരു നാൾ ഭൂമിയോട്,നീ ഏതു ജാതിയിൽ പെട്ടതാണെന്ന്?ഭൂമി ക്ഷമയോടെ എന്നോട് പറഞ്ഞു,"ഞാൻ എല്ലാവരെയും താങ്ങിടും മാതാവ്."